22 Şub 2013

Paris'te Son Osmanlılar



Çocukluğumdan beri yılbaşlarında aile arasında çekiliş yapar, hediyeleşiriz, bu sene erkek kardeşim benim ismimi çektiğinde ne yalan söyleyeyim burun kıvırmıştım. Hediye seçimini hep son güne bırakır ve genelde ipe sapa gelmez şeyler alır. Yılbaşı günü beni bir kitapçıdan arayıp, "Abla sende Hıfzı Topuz'un şusu var mı, busu var mı?" diyerek bu kitabı almıştı. Böyle sipariş üzerine hediye alanı da ilk defa gördüm bari gel çaktırmadan kütüphaneme bak, öyle al kitabı. Ama bizimkinde nerede böyle incelik, boşuna hödüğe çıkmadı adı.

Neyse kitabı ediniş hikayem böyle, iki ay geçmiş neredeyse okumaya ancak fırsat bulmuşum ne fena. Araya başka kitaplar girdi ama buraya yazacak kadar kıymetli değillerdi benim için.
Kitabı, Ata oyun oynarken okuyabildim. O yerde oyuncaklarını kırıp dökerken, ben yanı başında birkaç sayfa okuyup, mola veriyor Ata ile ilgileniyordum. Yoksa üzerime çıkıp, onlarca renkli oyuncağın arasında benim soluk kitabımı çekiştirmeye çalışıyordu. Belki de başka şeyle ilgilenmem miniğin canını sıkıyordu kimbilir.

Öyle veya böyle kitap bitti ama zerre tad almadım. Kaçak göçek kitap okudunduğu nerede görülmüş. Güzel bir boşlukta yeniden okumak üzere, fazlasıyla hırpalanmış kitabımı kütüphaneme kaldırdım.


1 yorum:

  1. Yeni yazını görebildim sil ekle sil ekle sonunda başardım ;)
    Atoşu öperim

    YanıtlaSil