16 Kas 2015

Son incirler

Yazın son incirlerini fotoğraflarken elim sol dirseğime gitti. Çocukluktan kalma bir iz var. Ters kaldığından görmekte zorlanıyorum ama varlığını biliyorum. İncir sevdası, çocukluk günleri aklıma geliyor, gülümsüyorum. Mersin'e bağlı bir köyde yaz sonunda elimde bakır bir çingil incir toplamak için ağaca çıkmıştım. Birkaç arkadaş da çıkınca ağacın dallarından biri dayanamadı ağırlığımıza. Çatırtı duymamızla çocuklar kendini okul çatısına uzanan diğer dallara, akabinde de okul çatısına attılar. En arkada ben vardım. Dal ayrıldı, tabii ben de. Ağacın dibindeki kayalığa kolumun üzerine düştüm. Gözlerimi açtığımda ilkin o uzanmak için can attığım dolgun incirleri gördüm. Sonrasında lastik terlikli ayaklar. Köylüler beni yerimden kaldırmak istediklerinde, uzaktan koşarak gelen annemin feryadını duydum. "Durun durun dokunmayın!" Sanıyorum daha ağır yaralandığımı düşündü. İyi olduğumu görünce lojmana götürüp yaralarımı temizlediler. Sonrasında kasabaya gidip kolumu alçıya aldılar. Annemin önce sarılıp, sonra çıkıştığını hatırlıyorum. Azarın bile güzel be anne.




20 yorum:

  1. :)))bayağı endişelenmiştir annen ama bir yerini kırmadığın için şanslıymışsın:) İncirleri o kadar güzel çekmişsin ki, hani ekrandan al ye:))benim de incirle ilgili bir anım var o yüzden sevdiğim halde incir alıp yiyemiyorum dersem inanır mısın:(( psikolojik olarak kötü etkilendim çünkü....

    Rahmetli babam Parkinson hastasıydı, beyin ameliyatı olmuştu ve kafasına şaft mı ne denilen bir şey takılmıştı, bayağı iyi olmuştu, işte öyleyken canı incir çekmiş, pazara gidip incir almak istemiş, (burada abime de çok kızıyorum çünkü babamı yalnız başına gitmesine izin vermiş) !!! Sen akşam karanlıkta yere düş, başını çarp! :( evin yolun hatırlama, polisler bunu almışlar, dünürünün evini hatırlamış oraya götürmüşler filan, ne olduysa işte o düşüşten az zaman sonra tekrar kötüledi, sonrası şaft beynindeki tüm suyu çekmiş beyin büzülmüş filan ikinci ameliyat...ama daha kötü oldu...yoğun bakım derken...kurtulamadı...hastaneden eve dönemedi:( ben de incir hiç alamıyorum eve elim gitmiyor hemen aklıma bu geliyor:(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ah Müjde Abla, fark etmeden üzdüm seni. Özür dilerim.
      Nesnelere, anılarla birlikte anlam yükleniyor. Anlattığın gibi senin için incir, yalnızca bir meyve değil. Simgelediği bir şey var hüzün gibi...

      Sil
    2. babacığına allah rahmet eylesin:( nur içinde uyusun inşallah..

      Sil
    3. müjde çok üzüldüm durumu hatırlatıcı bir nesne olmasına:(

      Sil
    4. Aaaa, canım estağfurullah, sen nereden bileceksin ki..??? Mümkün değil, lütfen öyle düşünme canım:( dediğin gibi bazen bir şey çağrışım yapıyor, mesela bir yerde yürürken ta 5 yaşımdan Erzurum'da kokladığım kır çiçeklerinin kokusunu aldım ve "Erzurum kokuyor" dedim. Bu da öyle bir şey sakın üzülme. Ben yazını ve fotoğrafları çok beğendim ayrıca.

      Sil
    5. Sevgili sebuş, sevgili kedilievintarzı, çok teşekkürler, Amin ...:(

      Sil
  2. Harika gözüküyorlar, çok severim inciri :)

    Annemler de koca ağacı devirmişler tepesine kalabalık tırmanınca. Çevredekiler koşturmuş. Bakmışlar çocuklarda bir şey yok herkes incir toplamaya başlamış :)

    Müjdeciğim Allah babacığına rahmet eylesin, bak bu sayede anmış olduk.

    YanıtlaSil
  3. haha yazıyı bitiriş cümlene bayıldım:)
    hangimiz düşmedik ki o ağaç tepelerinden, benimde ciddi bir vukuatım vardır armut ağacı ile, ağaçtan düşmemle bahçe kenarındaki demir çitlerden birinin bacağıma saplanması bir olmuştu.. kucakta acile götürüp 5 dikiş attılar bitti gitti, ama ben akıllandım mı hayır:) yine ağaç tepelerinden inmedim aşağı:))
    ah nerelere götürdün beni..
    sepet sepet incirlerinle tatlı anılara döndürdün beni..

    YanıtlaSil
  4. anını ne güzel anlatmışsın içim ısındı sıcacık daha devam etse sıkılmdan okurum inan
    anneler hep öyle bakarlar birşey yok basarlar sonra fırçayı :)

    YanıtlaSil
  5. Ah o çocukluk anıları anlattıkça anı yaşatır incirlerin görüntüsü ye beni diyor afiyetle mutluluk içinde yeme nasip olsun

    YanıtlaSil
  6. En bi sevdiğim meyvelerden ve resmen ağzımın suyu aktı fotoğraflardan :) Yok yav, dünya kadar yedim bu sene de, çok şükür her sene de :) Köyde var bizim bi dünya :) Ben de düştüm ama incirden değil de, duttan, dal kırıldı, uçtum ama yumuşak :))
    Afiyetler olsun ;)

    YanıtlaSil
  7. Olacak varmış, ucuz atlatmışsın. Çoğu insanda genellikle çocukluktan hatıra iz bulunur. Şaşırtıcı ama gerçek, erkeklerin büyük yüzdesinin kafasında çocukluktan kalma taş izi vardır.
    Bu arada incirin ev sevdiğim hali, bir tarafından sararıp kurumaya başlamış en olgun hali. Bayılırım...
    Fotoğraflara uzanıp alasım geldi :)

    YanıtlaSil
  8. Her çocuğun hayatında çocuklukta yaşanan bir kaza öyküsü var.Kötü kazayı Mersin'de yaşamışsınız.Her kaza iyi-kötü iz bırakıyor. Ama kişiye deneyim de kazandırıyor. İncir benim de çok sevdiğim bir meyve. Gene de ölçülü yemeye çalışıyoruz.
    Fotoğraflar o kadar güzel çekilmiş ki incirler yarışma masasında puan bekler gibiler.Tebrikler.
    Esenlikler dilerim.

    YanıtlaSil
  9. Çocuklıuğu incire yakın geçen herkesin bir incir ağacı anısı oluyor sanırım. Ya düştük, ya sütüyle kabardık. Yine de vazgeçmedik incirin balına tutkumuzdan. Ama ilk yorumu yapan arkadaşımızın anısı incirden bile uzaklaştıracak kadar acı olmuş. Sabır diliyorum ona.

    YanıtlaSil
  10. Ben inciri çok severim...
    Fotoğraflar da o kadar güzel, o kadar estetik olmuş ki :)

    YanıtlaSil
  11. Bayılırım incire...fotoğrafların beni içine aldı.....sevgiler

    YanıtlaSil
  12. Ayyy inciri çok severim. Ne güzel fotoğraflar çekmişsin. Uzanıp bir tane alasım geldi. Kötü bir anıymış gerçekten. Ama bazı şeyler için değiyor değil mi? Sevgiler...

    YanıtlaSil
  13. Ne güzel fotoğraflarınız var...

    YanıtlaSil