4 Nis 2016

Buğday Tarlasında Çocukluk

Çocuktum, Çukurova'da derin vadilere buğday ekilirdi. Buğday toprağını, suyunu başka bitkilerle paylaşmayı sevmediğinden köylüler kavurucu sıcaklarda ot yolar, kaya ve çakılları temizlerdi. Ekinlerin hasattan önce kurumaması için Deliçay'dan su taşır, kanallar açarlardı. Çocuklarla beraber buğdaylar da boy atardı. Bütün bu zahmetlere tanık oldukça ekin tarlalarına karşı hassas davranır ancak o davetkâr tavrını da göz ardı edemezdik; yeşilinin içinde özgürce yitip giderdik.

Çocuklukta haz duyduğum ne varsa, şimdi oğlumla beraber kuralsızca yeniden yaşıyorum.
Bir buğday tarlasında kayboldu Ata, tıpkı benim gibi... İncitmeden ekinleri koştu, saklandı, debelendi. "Neredesin göremiyorum seni?" dedikçe, ellerini kaldırdı gökyüzüne.



24 yorum:

  1. Sabah açtığımda yeni yayın yoktu yeniden açtım ve bam !
    İlk paragraf, bir öykünün giriş paragrafı gibiydi okurken yine büyük keyif aldım. Geçmişini böyle bölük pörçük yazmanı seviyorum her defasında puzzle parçalarını birleştiriyormuşum gibi geliyor.

    YanıtlaSil
  2. O küçük minnak elleri yerim ben :)) Benimde çocukluğumda içinde delicesine koşmak istediğim ama izin alamadığım gelir aklıma :)) Sevgiler

    YanıtlaSil
  3. Oy öperim o elleri ben :)

    YanıtlaSil
  4. Ne tatlı bir anı ♥
    Sevgiler...

    YanıtlaSil
  5. NE KADAR GÜZELDİR ORALARDA GEZİNMEK ...

    YanıtlaSil
  6. Doğa, oğlunuz sanırım ve siz.Buğday tarlaları bir de.Güzel bir yolculuk yaptırdınız bana.İnşallah bir kaç yazınızı daha okuyabilirim.Sevgilerimle kızım :)

    YanıtlaSil
  7. Çocuğunuza aynı güzellikleri yaşamanız ne güzel. .

    YanıtlaSil
  8. Ne güzel bir yazı olmuş yine. Ben de orada olmak istedim. Çocukluğunun güzelliklerini oğluşunla paylaşabilmek büyük şans. Sayende doğa sever biri olarak yetişiyor. Mutlu, sağlıklı geziler diliyorum, sevgiler...

    YanıtlaSil
  9. Zaten en sevdiğim şeylerden biri doğada kaybolmak ...
    Senin yazıların ve fotoğrafları görünce iyice kendimden geçiyorum ...
    Ne şanslı oğlun senin gibi bir anne ... Allah nazarlardan korusun ve mutluluğunuz daim olsun

    YanıtlaSil
  10. Tebrikler fotoğralar-anlatım yine yalın ve sade.Oğlusunda ellerini gördüm ve bütün çocuklar adına öptüm.

    YanıtlaSil
  11. ayyy ne tatlı eller :)) ne kıymetli anılar olacak Ata için.. hep mutlu anlar biriktirirsiniz umarım..
    sevgiler..

    YanıtlaSil
  12. Ne kadar güzel, Ata da, sen de çok şanslısınız böyle güzelliklerin içinde olduğunuz için Burcu'm. Sevgiler. :)

    YanıtlaSil
  13. İçinde gezinirken incinmemeleri ilginçmiş.
    Buğday. Yüzyıllar boyunca bereket ve doğurganlık sembolü olarak kabul edilmiş.
    Ata çok şanslı...

    YanıtlaSil
  14. off harika görüntü...annesi benim için o miniş elleri öp kokla lütfen çok şeker

    YanıtlaSil
  15. sahane, biz yine griye batmisken bogazimiza dek.. yemyesil oldu gozum aklim..

    YanıtlaSil
  16. kendi çocukluğumuzdan bir parça da tattırabiliyorsak çok mutlu hissediyorum ben de kendimi :)

    YanıtlaSil
  17. ama ben buna yazdım da gelmemiş mi. çok güzelyazıyorsun demiştim. kitap çıkartsan ya demiştim ^^

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Düşmemiş panele yoksa onaylamaz mıyım böylesine mutlu eden yorumu.

      Sil
  18. Burcu ne güzel anlatmışsın okuyan herkesi geçmişine şöyle bir götürdün Ardaya kucak dolusu sevgilerimi gönderdim.

    YanıtlaSil
  19. hangi makineyle çekiyorsun fotoğraflarını merak ettim :) ferah tertemiz görünüyor sayfan..

    YanıtlaSil
  20. insanın çocukluğunu kendi çocuğuyla anması çok özel :)
    sevgiler..

    YanıtlaSil
  21. Ne güzel bir yeşillik. Bu arada bu yeşil bugdaylardan yiyin çok faydali

    YanıtlaSil
  22. Doğanın içinde çocuk büyütmek, herşeye değer :)

    YanıtlaSil