10 Tem 2016

Korkaklığım Yalnızlıktanmış

Birkaç hafta evvel bir şeyler karalamıştım. Yazımı hocama gönderdim, hani şu edu.tr uzantılı adreslerden birine. Haziranın dokuzu idi, üzerinden onca gün geçti herhangi bir geri dönüt almadım. Ulaşmadığına dair bir posta da gelmedi. Hani o içimde taşıdığım, gün olur af dilerim sakinleştiricisi var ya onu da kullanmış oldum. Postama hiç bu kadar sık bakmamıştım, herhangi bir şey yok ve bu beni üzüyor.
                                                                                                                              
Ayın 14'ünde bu notu iliştirmişim taslaklara.
Şimdi yeni bir haber var; güzel bir haber. Bunu bilmek istersiniz diye düşündüm.

Birkaç hafta evvel annemlerdeydim, balkonda kardeşimle beraber babadan "Klima sağlıksızdır." konulu vaazı dinliyorduk. Babamın çayını yenilemesini fırsat bilip telefonuma uzandım. E-posta gelince bildirim almıyorum -telefonumun ses çıkarmasından hoşlanmam- posta kutusunu yeniledim; hocamın adını görünce çok heyecanlandım. Okumadan: "Anne hocam bana yazmış." diye seslendim. Sonra okudum ve tekrar okudum. Çok mutluydum. Bu, benim gibi hayal dünyasında yaşayan biri için atılan en sahici adımlardan biriydi. Kaygılarım baskın çıktığından fikirlerimi eyleme dökmekte hep tereddüt ediyordum. Ulaşamadıkça da karamsarlığımı büyütüp, bambaşka bir şeye dönüştürüyordum.

Hocam bana kırgın ya da kızgın değil. Bunu duymak için ne çok bekledim. "Seni ve yaşadıklarını unutmadım. Kim olsa aynı şeyi yapardı çünkü öğretmenlik bunu gerektirir. Benim için yazdığın satırlardan onur duydum ve çok etkilendim." diyordu iletisinde. Uzun uzun yazıştık, telefonlaştık. Halen görev yaptığı Niğde'ye davet etti beni, ne çok isterim varıp elini öpmeyi.

Gönlümden geçenleri hesapsızca buraya dökerken, öğretmenimin okuyabileceği ihtimalini hiç aklıma gelmezdi.Yorumlarınız cesaretlendirdi, adım attırdı. Sahiden korkaklığım yalnızlıktanmış. Hep "Hadi." diyen bir ses beklemişim. Bazılarınızın adını, suretini bile bilmiyorum ama iliştirdiğiniz o cümleler adeta okumu geren yay oldu. Teşekkür ediyorum. Daima başucumda sakladığım ve yalnızca benim görebildiğim soyut bir listede adı vardı öğretmenimin, şimdi büyük bir mutlulukla siliyorum.                                                                                  

17 yorum:

  1. Fikirlerini eyleme dönüştürmekten korkmak çoğumuzda var olan bir şey, ama sen başarmışsın tebrik ediyorum Burcu'm, senin adına çok sevindim. :)

    YanıtlaSil
  2. Tekrar o yazını okudum, daha da sevindim senin adına, için rahatlamıştır şimdi oh ne güzel olmuş iyi ki, yazmışsın, biliyor musun yeni arkadaşlıklar, birisinin ilgisi beni hep korkutur, çekinirim, sıkılırım, gel derler bir bahane bulur gitmem, hatta akrabalarımdan bile çok çekinirim, genlerimde var sanırım. :) yani yalnız değilsin:)

    YanıtlaSil
  3. hocana ulaş mutlu olur dediğimi hatırlıyorum sana bu cesaret yakışıyor hem yalnız değilsin artık bunu bil blogger da olsam en azından ben varım buralardayım.

    YanıtlaSil
  4. Fotoğraflara da baktım uzunca. Takipteyim. Merhaba.

    YanıtlaSil
  5. Sizin adınıza sevindim. Çevre baskısı bazen yalnızlığa itiyor insanı. Bu yüzden bir parça cesaretin getirdiği sonuç iyi hissetmemizi sağlayabiliyor.

    YanıtlaSil
  6. Güzel bir paylayşım olmuş. Bloggerlik aslınad gazete yazarlığındansda önemli bir değer. Kimseye hesap vermeden olduğun gibi yazıyorsun. İzqçtenlikle ve cesurca. Sonra da herhangi bir kalemini sanat köşe yazarı değil, bir fıkra ve bir makale yazarı oluyorsun. Yeter ki siz duygularınıız ve düşüncelerinizi bizimle paylaşın; bunun karşılığını daha sonar misliyle göreceksiniz.

    YanıtlaSil
  7. Sen o yazıyı yazıp yayımlayarak çok büyük bir adımı gerçekleştirmiştin zaten, bunu sakın gözardı etme :)

    Ne büyük bir ferahlık, ne güzel bir son :)

    YanıtlaSil
  8. Devamını çok merak ediyordum seneler sonra ne güzel mutlu sona bağlanmış hafiflediğini görebiliyorum senin ve hocanın adına çok sevindim. çok sevgiler

    YanıtlaSil
  9. Senin adına çok sevindim canım.

    YanıtlaSil
  10. yaa bu ne incelik.. iç dünyan çok farklı senin seni anlıyorum inşallah o listedeki diğer isimler de mutlulukla silinir.

    YanıtlaSil
  11. Sen çok özel bir insansın buradan o kadar net anlaşılıyor ki, öğretmenin de seni unutmamış, yargılamamış en azından tanıyabilmiş. Bu hikayeyi çok kavrayamadım (sana kalmasını istediğin çok satır olmuş) ama yazı dilin beni derinden etkiledi yine paylaşmak istersen zevkle okuyacağımdan kuşkun olmasın.

    YanıtlaSil
  12. Hadi bakalım;listedeki diğer isimler bekliyor seni. Güzel yüreğin, hassasiyetin bunu hak ediyor.

    YanıtlaSil
  13. İşte buna mutlu son denir. :)

    YanıtlaSil
  14. bu demek midir uzak anılarını okuyamayacağım?

    YanıtlaSil
  15. Ah bu satırlarını okumak ne iyi geldi bana şu an.
    Ne kadar sevindiğimi anlatamam...

    YanıtlaSil